No tak, czyli te wcześniejsze kąśliwości były taką grą wstępną

...ten się...

... belzebubi?

Hiro pisze:... belzebubi?

That's right !

Okazało się, że mam prywatnego stalkera. Oczywiście Marka. Zaatakował nie tylko mnie, ale osobę mi dotąd najbliższą. I Kubę, ale to najmniejszy problem.

Skoro sytuacja do której doprowadził jest nie do odratowania zostaje mi tylko moja zemsta. O ile żadnemu zwierzęciu krzywdy świadomie nie zrobię tak tego człowieka bym zabiła bez mrugnięcia okiem.

O ile myślałam, że na stres jestem odporna tak dziś mam wątpliwości. To niepojęte żebym obudziła się o 3:30, o 4 rano poszła biegać i jeszcze do tej pory nic nie jadłam i wciąż nie chcę. Po bieganiu pomyślałam, że coś jednak muszę zrobić i bez namysłu wsiadłam w samochód. Kierunek Wrocław. Gdzieś za wylotówką namysł jednak przyszedł, że zapłakana to daleko nie pojadę. A jak dojadę to są trzy opcje. Albo go złapię pod blokiem i będę miała na swój czyn zbyt wielu świadków, albo go złapię w mieszkaniu ze współlokatorem i ktoś go przede mną obroni albo dorwę go sama i ktoś tam zginie na pewno. Albo on albo ja. Lepiej wykombinować lepszą okazję. Więc cały dzień zajmuję się knuciem.

Ja: Dorwę go, przysięgam. I nie ma na świecie chirurgów, którzy poskładają te puzzle które z niego zrobię.
Kuba: Idź na policję. Przy okazji go z pracy zwolnią.
Ja: Nie jestem w tym sama. Nie mogę ryzykować, że się będzie odwijał.
Kuba: To jak argumenty słowne nie pomagały to może te przez skórę pomogą.
Ja: Pomożesz mi ?
Kuba: Nie pomogę tylko zrobię.

Najchętniej to bym wzięła coś na sen i popiła dużą ilością wódki. Ale nie przez tego kretyna. I samej wódki też nie mogę bo muszę trzeźwo myśleć. Jakbym go zabiła po pijaku i następnego dnia nie pamiętała tego ze szczegółami to bym sobie tego nigdy nie wybaczyła.

iza_doria pisze:Skoro sytuacja do której doprowadził jest nie do odratowania zostaje mi tylko moja zemsta. O ile żadnemu zwierzęciu krzywdy świadomie nie zrobię tak tego człowieka bym zabiła bez mrugnięcia okiem.

Ochłoń, pod wpływem emocji żadna podjęta decyzja nigdy nie będzie dobra.

tommko pisze:

iza_doria pisze:Skoro sytuacja do której doprowadził jest nie do odratowania zostaje mi tylko moja zemsta. O ile żadnemu zwierzęciu krzywdy świadomie nie zrobię tak tego człowieka bym zabiła bez mrugnięcia okiem.

Ochłoń, pod wpływem emocji żadna podjęta decyzja nigdy nie będzie dobra.

Dokłądnie, trzeba troszeczke z dystansu na to spojrzeć a po drugie: zemsta najlepiej smakuje na zimno..

Czw Sty 02, 2014 23:41

iza_doria pisze:Co do planów na rok 2014:
Zamierzam być tylko szczęśliwa cokolwiek mnie spotka. I będę, choćbym miała sobie to szczęście narysować.

Jednak je sobie narysuję...

Hiro, jak Ty chcesz szczescie narysowac czarna kredka?

Przeciez chodzi o moje szczescie. Wiec zadna inna...

bizzarre pisze:Hiro, jak Ty chcesz szczescie narysowac czarna kredka?

Biziu ile ty masz lat - nie pamiętasz bajki: Zaczarowany ołówek?? (.. a nie czarna kredka )

Woody Allen:

Myślę, że życie dzieli się na straszne i żałos­ne. To są dwie ka­tego­rie. Straszne to, no nie wiem, śmier­telne przy­pad­ki, niewi­domi, ka­lec­two. Nie wiem jak so­bie ludzie dają z tym radę, to zadzi­wiające. A żałos­ne są życia wszys­tkich po­zos­tałych. Więc jeżeli jes­teś żałos­ny, po­winieneś być wdzięczny lo­sowi, że jes­teś żałos­ny, bo być żałos­nym to wiel­kie szczęście.

O, to w zasadzie super bo Marek niedługo będzie miał straszne (nie mam pewności czy życie). Zastanawiam się tylko czy swoją złość przenieść też na pozostałe pokolenia wstecz i kilkanaście naprzód

W poniedziałek wieczorem siedzenie samej w domu mnie przerosło. W noc i z deszczem jadę po Ankę. Siedzimy, pijemy, gadamy, leci jakaś smutna muzyka z radia. Cały wieczór myślę żeby ją wyłączyć ale nie nie chce mi się do niego wstać. Chyba zaczynam się uczyć filozofii życia kotów "najkrótszą drogą do miski i z powrotem na kanapę."

Anka: Słuchaj, ja z nim zerwę kontakt. Nie chcę żebyś znowu podejrzewała, że ja z nim współpracuję przeciwko Tobie.
Ja: Zwariowałaś ? Teraz to Ty będziesz dla niego zajebiście miła, ja muszę mieć swoją wtykę po drugiej stronie barykady.

Po drugim drinku zaczyna się moje wycie do księżyca. Najpierw moje, potem Anki choć nie bardzo wiadomo z jakiego powodu. Siedzimy, pijemy, ryczymy. I co chwila któraś z nas ewidentnie wpada na myśl, że to koniec, że trzeba się wziąć za pysk, że hakuna matata, że coco jumbo i do przodu, że guanabana kumkwat persymona salak. Trzy drinki i leżałyśmy nieprzytomne. Może cola była zepsuta. Przysnęłam na kanapie, budzę się po 15 minutach, Anka siedzi jak dziecko z chorobą sierocą i drinkiem w ręku.

Ja: Anka, świtać zaczęło, idź spać Kochana bo jutro będziesz trupem. A mówiłaś, że masz mega ważne spotkanie rano.

Anka: Dobra, nie truj...

Siódma rano, budzik dzwoni chyba 6 raz. Ja już wczoraj postanowiłam, że się spóźnię, pójdę jak się wyśpię. Ale Anka musi iść. Ale oto leży zakutana w kołdrę po łeb, po szyję, po snop włosa jasnego. Proszę, błagam żeby wstała, przytulam i kopię ale nic nie działa. Wiem ! Poszczuję ją kotem ! Patrzę tak na pierwszego lepszego pod ręką. Tia... położy się obok niej i sam zaśnie. Wstaję więc sama, kurs do salonu po spryskiwacz na koty choć produkowany z myślą o kwiatach. I wodą Ance w twarz. Wiązankę puściła jak najlepszy żul spod monopolowego po czym nakryła się jeszcze szczelniej. Ok, to śpij. Ja idę. Miałam kilka dni słabości, płaczu i strachu, teraz czas się otrzepać i iść na tę wojnę. Ktoś kiedyś powiedział, że jakbym była dinozaurem to nie tym z dużymi zębami ale tym z pancerzem i kolcami.

Makijaż jak zawsze by ślady łez zatrzeć
Niech nie widzą, że płaczę

Znowu muszę udawać
Uśmiech przemycić na twarz,
Że to nic,
Że to tylko taki stan,
Że ja tak mam

Mamy w pracy nowego pająka. Zaryzykował życiem bo usiadł Agnieszcze na klawiaturze.

Agnieszka: Jak go zabić, żeby klawiatury nie uszkodzić ?
Ja: Chodź Stefan, nie lubią nas tu.
Biorę małego na kartkę papieru i przesadzam na swój monitor. Niech sobie żyje.

Do Agnieszki dzwoni telefon. Jej córka. Słychać, że krzyczy, wpadła pod samochód, pies ją pogryzł, włamanie było, rozpacz, armagedon. Prosi żeby Agnieszka zadzwoniła do Taty. Agnieszka obiecuje zadzwonić jak tylko się rozłączy.
Ja: Jezus, Agnieszka, co się stało ?
Agnieszka: A nic, internet w domu siadł.

Agnieszka: To jak jesteście we dwie to ja sobie wyjdę na trochę.
Ja: Na zakupy idziesz ?
Agnieszka: Nie wiem czy na zakupy. Spotkanie mam. A chcecie coś ?
Ja: Rozumiesz Marta ? Spotkanie ma. Sukienkę założyła. Różową w dodatku. Nie mówi gdzie i z kim. Nic nie chcemy, jak będziesz coś niosła to nie będziecie się mogli trzymać za ręce.

Wchodzi któryś prawnik a mnie łapie jednak gorszy humor. Marta nie jest przesadnie miła, w sumie moja szkoła, sama się przecież nigdy nad tymi prawnikami specjalnie nie litowałam. Wyszedł.
Ja: Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be nice. Always.
Patrzy na mnie jakbym jej sens życia odebrała. Przecież nie ważne jak będzie się starać być dla nich miła, oni zawsze jakoś znajdą jej instant bitch button.

Ale smutniasto
Prędzej czy później wyjdziesz z tego stanu (albo zaczniesz się ciąć żyletkami). Więc głowa do góry, pierś do przodu i naprzód. Problemy są po to aby je przezwyciężać - a jeśli walczymy z nimi sami to tylko my zbieramy owoce zwycięstwa i stajem,y się silniejsi, bardziej niezależni, zaradni.
Głowa do góry bo jak mawiał pewien wielki człowiek (lub wyczytał wcześniej w internecie): "Może i upadnę ale jak wstanę to macie przejeb..."

Hiro pisze:Biziu ile ty masz lat - nie pamiętasz bajki: Zaczarowany ołówek?? (.. a nie czarna kredka )

Skojarzylem krasnala ( co nie zmienia faktu ze to czarna kredka )

iza_doria pisze:Chyba zaczynam się uczyć filozofii życia kotów "najkrótszą drogą do miski i z powrotem na kanapę."

Tak sie nie da chyaba ze nauczysz je sprzatac, gotowac i robic drinki

iza_doria pisze:Do Agnieszki dzwoni telefon. Jej córka. Słychać, że krzyczy, wpadła pod samochód, pies ją pogryzł, włamanie było, rozpacz, armagedon. Prosi żeby Agnieszka zadzwoniła do Taty. Agnieszka obiecuje zadzwonić jak tylko się rozłączy.
Ja: Jezus, Agnieszka, co się stało ?
Agnieszka: A nic, internet w domu siadł.

Za moich czasow czasow o tej porze roku czlowiek 5 minut nie chcial spedzic w domu a teraz placza za internrta

iza_doria pisze:Patrzy na mnie jakbym jej sens życia odebrała. Przecież nie ważne jak będzie się starać być dla nich miła, oni zawsze jakoś znajdą jej instant bitch button.

Dawid84 pisze:"Może i upadnę ale jak wstanę to macie przejeb..."

To moje motto życiowe od dziś

Rzuciłam za barykadę pierwszą bombę. Jeszcze nie wiem czy atomową ale zawsze bombę. Kuba puścił drugą. I dostaję wieczorem SMSa:

"Cześć, pisałem, że nie chcę już eskalować konfliktu. Kuba przegiął dziś bardziej niż ja. Załatwię to i nie chcę już dalszych eskalacji, bo po co nam to... Pozdrawiam serdecznie."

Jakto Kuba przegiął ? A moja bomba ?! Jeszcze nie wybuchła ? Ale jednak przegiął, tak ? Więc ja rzucę taką samą bombę. Atomową też mam w zanadrzu. Nie wyjdziesz z tego żywy. Idę na tę wojnę i nie biorę jeńców. Cokolwiek mi jeszcze zabierzesz nie dasz rady skrzywdzić mnie bardziej. Jestem jak jeżozwierz. Uderz mnie a zobaczysz.

Boję się Ciebie

Slodziak, po tych wszystkich złośliwych tekstach to chyba do końca życia powinienem dawać jej wygrywać. W sumie to teraz nie wiem czy pojawię się na jakimkolwiek zlocie, na którym ona będzie...

MrGordon pisze:po tych wszystkich złośliwych tekstach to chyba do końca życia powinienem dawać jej wygrywać

spokojnie, mściwe to i złośliwe ale z poczuciem humoru

iza_doria pisze:spokojnie, mściwe to i złośliwe ale z poczuciem humoru

Taaa, a znaczkiem dealera w łeb to przypadkiem ostatnio dostałem...

wypsnęło mi się