Wszystko przepuściłem przez palce, na różne sposoby. To działo się bardzo szybko, potem w pamięci zacząłem odtwarzać, co mogło do tego doprowadzić - czy aby na pewno tylko złe karty? Zdecydowanie NIE. Karty szły w mojej ocenie podobne, ALE przez to, że straciłem poprzednio kasę - zacząłem grać agresywniej, żeby szybciej to odrobić, przypomniałem sobie też, że wchodziłem do gry ze słabszymi rękami i z coraz mniejszą refleksją. Nagle zgubiłem złoty środek, który umożliwiał mi stałe wspinanie się do góry. Zadecydował na pewno czynnik psychologiczny. Wiem, że powinienem grać bez emocji, mimo chwilowych porażek.
Macie jakieś sposoby na opanowanie emocji? Poznajecie po jakichś sygnałach kiedy wasz układ obliczający prawdopodobieństwo "wypada z równowagi"? Jak często wam się to zdarza? A może jesteście już na tyle doświadczeni, że nie macie z tym problemu?
Wydaje mi się, że to niesamowicie ważna kwestia przy grach stolikowych, szczególnie dla początkujących. Niech wiedzą w co się pakują
Pozdrawiam.


Po prostu oceniam moje samopoczucie, czy jestem wypoczęty, czy wszystko załatwione, czy nagle do drzwi nie zapuka zapowiedziany, ale zapomniany kumpel itd. Jeżeli jestem pewny, że nic mi nie przeszkodzi, to siadam do gry. Wtedy nawet jak przegrywam AA, jestem spokojny i uśmiechnięty 

