Pojedynek. Gra 1 na 1, czyli pokazanie prawdziwych umiejętności pokerowych. Tym artykułem postaram się zachęcić Was do grania tego typu rozgrywek. Od razu na wstępie zaznaczę, że nie uważam się za wybitnego gracza HU, ale grając na niskich stawkach (to jest do 20+1$, gdzie poziom jest naprawdę żenujący ) jestem w stanie już od dłuższego czasu wyjść na plus. Przedstawię swoją taktykę oraz parę przykładowych błędów popełnianych , dzięki czemu mam nadzieję rozjaśnię poniekąd prostotę wygrywania HU.
Taktyka
CIERPLIWOŚĆ. To jest słowo, które należy wbić sobie do głowy i nigdy w życiu go nie wyrzucać. Do tego dochodzi szanowanie żetonów. Ostatnio zauważam, że jest wiele graczy, którzy podbijają cały czas mało przed flopem, a potem betują coś około wielkości puli na flopie. Jest to najkrótsza droga do porażki. Chcemy wygrać duże pule, a nie zbierać blindy. Wiem, że jest to frustrujące, gdy przeciwnik wygrywa któreś rozdanie z rzędu, ale o to nam własnie chodzi, by przeciwnik miał jakieś wyobrażenie o nas i przyzwyczaił się do naszej pasywnej gry. Wtedy wystarczy jeden dobrze przemyślany atak i możemy zabrać przeciwnikowi dużą część żetonów. Przykład : Przeciwnik podbija przed flopem cały czas o jeden blind. Sprawdzamy go nieustannie czekając na „ten” flop. W końcu mając 1000 żetonów dostajemy J 9 i sytuacja powtarza się. Na flopie mamy J A 9. Należy poczekać bo znając przeciwnika podbije zaraz o wysokość puli. Tak też się dzieje i my go mocno przebijamy. Jeśli spasuje już mamy duża pulę, a często jest tak, że gracze nie pasują gdy powinni myśląc, że może jesteśmy sfrustrowani porażkami w poprzednich rozdaniach i zdarzają się blefy lub jeszcze częściej w ogóle nieprzemyślane sprawdzenia.
Z drugiej strony nie wolno dać się nabrać na pułapki, jakie widzę coraz częściej, czyli betowanie dużo ponad pulę, lub bardzo duże przebicia przed flopem. Bardzo często zagrania tego typu oznaczają bardzo silną rekę przeciwnika, jest to zagranie opisywane np. w książce Super System, które ma na celu zmylić przeciwnika, że blefujemy. Ale w dzisiejszych czasach to zagranie jest stosowane tak często, że jest nieskuteczne. Podam przykład. Mamy KQ i podbijamy z pozycji dealera. Na flop przychodzą K 8 2 w 3 innych kolorach. Przeciwnik czeka, my podbijamy delikatnie, a przeciwnik przebija nas bardzo bardzo wysoko. W tym momencie mamy już tylko 2 opcje : ALL IN lub FOLD , bo na turnie cokolwiek przyjdzie i tak będzie allin ze strony przeciwnika. Najważniejsze by się zastanowić, co przeciwnik myśli o nas, a nie co mamy na ręce. Mamy tak naprawdę niezły układ : top pair z dobrym kickerem. Ale to właśnie myśli o nas przeciwnik!! Podejrzewa, że trafiliśmy coś na flopie i ciężko będzie nam uciec z rozdania. To jest właśnie to zagranie, o którym pisałem. Przeciwnik chce byśmy myśleli, że on blefuje, a w rzeczywistości trzeba go stawiać na 2 pary lub nawet seta. Jest to bardzo często spotykany błąd i wiele początkujących go popełnia, także radzę uważać na takie zagrania.
Teraz coś o szanowaniu żetonów. Nie sprawdzaj dużych betów, nie będąc pewnym wygranej. Jeszcze raz powtórzę, gramy o jak największe pule, więc jeśli mamy mocny układ nie bój się atakować i to mocno, nie daj dobrać do mocniejszego układu. Niestety czasem zdarza się ( dziwne, ale się zdarza
) , że jesteśmy w złej sytuacji i przegrywamy dość wyraźnie. Tutaj też widzę często popełniany błąd. Chociażby zostało nam na 2 blindy, nie wchodźmy All In z potencjalnie słabą kartą! Przeciwnik i tak nas sprawdzi mając dużą przewagę, ale ważne jest to by mieć % przewagę nad KAŻDYM All inem, z jakim przyjdzie nam się zmierzyć. Przykład : Przegraliśmy dużą pulę i zostało nam 300 żetonów, a przeciwnikowi 2700, blindy to 50/100. Jesteśmy na SB i dostajemy 3 5, wiele osób wchodzi w tym momencie All In po prostu już bez wiary w zwycięstwo! Koniecznie musimy to spasować i czekać na coś zdecydowanie lepszego.
Rzeczą bodajże najważniejszą jest oglądanie flopów po jak najmniejszym koszcie. Nie podbijam z kartami typu K J czy czasem nawet A9. Te 2 karty na ręce prawie nic nam nie dają! Wszystko rozstrzyga się na flopie. Czekajmy na coś na flopie, dopiero wtedy możemy mówić o silnym układzie ( nie wliczając oczywiście wysokich par na ręce). Flop jest wszystkim, tam rozgrywa się najważniejsza część rozdania.
Jak podbijać? Najważniejsze : ZAWSZE TAK SAMO. Jakakolwiek zmiana w stosunku podbicia do puli sprawi, że przeciwnik będzie coś podejrzewał. Ja zawsze wybieram coś w stylu podbicia przed flopem(jeśli oczywiście podbijam, a nie jest to zbyt często) o wysokość 3 blindow, a na flopie podbijam 2/3 puli. Ważne by podbijać tak i z najmniejszą parą i z kolorem na flopie. Potem jeśli wpada turn to podejmujemy decyzję, czy mamy tak silny układ, by wygrać to rozdanie, jeśli tak to wtedy już podbijam mocno, ponieważ pula jest zawsze większa niż przeciętna. Przykład : Dostaję przed flopem AK, podbijam do wysokości 3 blindów. Przeciwnik sprawdza i na flop przychodzi A K 9. Przeciwnik czeka, podbijam 2/3 wysokości puli. Przeciwnik sprawdza, co daje mi już jakaś wskazówkę, że coś złapał lub dobiera do mocniejszego układu. Na turn przychodzi 8, przeciwnik czeka a ja już w tym momencie zagrywam o wysokość puli, która wcale nie jest mała. Nie powinniśmy podbijać mało na turnie.
Nie blefujcie za często! Osobiście blefuję około 1-2 razy w ciągu całego turnieju HU. Blef jest sprawą na oddzielny temat, powiem krótko : nie należy przesadzać z blefami. Blefuję tylko wtedy, jeśli gramy już jakiś czas i przeciwnik widzi, że podbijam tylko z solidnymi kartami. Gdy nie uda mi się dobrać do jakiegoś układu, a pula jest wysoka i widzę, że przeciwnik jest dosyć defensywny w tym rozdaniu, wtedy mogę pokusić się o blef. Za to z drugiej strony nie blefuję nigdy, gdy byłem chociaż raz przebity w rozdaniu. Bardzo często zagranie typu check – raise ze strony przeciwnika jest zastawianiem pułapki i gdy próbuje ukraść pulę i widzę, że przeciwnik sprawdza, bądź co gorsza przebija mnie, to uciekam z rozdania raz dwa.
Na koniec chcę zasugerować, że nie należy grać slow play ( czyli ukrywać siły swoich rąk). W 90% przypadkach nie wygramy dużej puli przy trafieniu mocnego układu i graniu go wolno. Musimy od razu pokazać, że coś mamy i liczyć na to że przeciwnik również. Jeśli będziemy podbijać zawsze tak samo, przeciwnik nie będzie w stanie nas rozczytać, co prowadzi po jakimś czasie bardzo często do przeceniania swoich układów u naszego przeciwnika. Przykład : z 3 5 trafiamy flop 3 3 J. Od razu wnosimy zakład, nie czekamy! Co wtedy myśli sobie nas przeciwnik? Wielu graczy kombinuje i myśli: „Nie może mieć 3! Przecież nie podbijałby od razu!” W takim przypadku prawie zawsze przebiją nas z J , a do tego często przebijają nas po prostu blefując.
Są to takie moje podstawowe rady, do grania na niskich stawkach HU i do początkowych Blindów, gdy tak naprawdę liczą się umiejętności. Na Blindach większych dużą rolę odgrywa szczęście i ostra gra przed flopem.
Zachęcam wszystkich do komentowania i pytania o niezrozumiałe kwestie, bądź zadawanie własnych pytań.
Dawid
ale gdy przegrywamy to trzeba podjąć to ryzyko i przy "przyjaznym" flopie dalej limpować i na turnie odpowiedzieć reraisem lub all-inem (gdy żetonów nie pozostało już wiele) na raise przeciwnika.... lub przy nieprzyjaznym flopie np. z drawem do koloru - działać jak najszybciej i reraisować... ogólnie to decyzje jakie podjąć uzależniamy od poziomu gry naszego przeciwnika... ze slowplayem bywa tak że albo dużo stracisz, albo dużo zyskasz.... ale w HU czasami takie ryzyko sie opłaca...
)
.
