Czy zastanawialiście się kiedyś, czym tak naprawdę jest poker?
I czy aby na pewno jest to tylko gra.
Czy nie wydaje się wam ,że stwierdzenie gram w pokera jest zbyt płytkie i nie oddaje całej prawdy o Was ( o mnie – o tobie).

POKER to tylko gra? Na pewno? A może…

To sposób na Życie. Odpowiedz na pytania, które czasem boimy się zadać.
To ustawiczne poszukiwanie siebie w sobie.

To pogoń za własnym jestestwem i walka z akceptacją siebie jako człowieka.

Prawdziwy poker to szacunek dla przeciwnika
I wyzwanie dla samego siebie.
A może się mylę?
Może jednak to tylko gra ….
Tak jak życie…

Gra?

Dla mnie poker jest rozrywką, ale wiemy, że dla nielicznych żródłem dodatkowych dochodów, a nawet źródłem utrzymania!

daduninka pisze:dla nielicznych żródłem dodatkowych dochodów

z tymi nielicznymi to chyba zbyt asekurancko poleciałeś
kazdy z nas (A MYSLE ZE TROCHE BY SIE NAZBIERAŁO) raczej nie dokłada do tej zabawy
co do źródeł utrzymania to tutaj chyba sie zgadza
to co moge ugrac w pokera to kropla w porównaniu z normalną pensją

radost21 pisze:

daduninka pisze:dla nielicznych żródłem dodatkowych dochodów

to co moge ugrac w pokera to kropla w porównaniu z normalną pensją

No tak tylko to zalezy na jakich grasz stawkach, bo wystarczy ze wejdziesz na wyzszy level blindow i z ta sama gra (np. tyle samo wygranych handow itp.) statystycznie ta kropla moze sie zmienic w morze.

Jednak nie polecam traktowania pokera jako zrodla utrzymania - zreszta radost juz pisales o ludzkich tragediach spowodowanych pokerem

Ja traktuje poker jako rozrywke i ewentualnie jak sie powiedzie - jakies dodatkowe zrodlo finansowania jakiegos zalozonego celu, ale nic na sile.
Bo jak czlowiek musi na sile cos wygrac - to zazwyczaj logiczne myslenie odchodzi na drugi plan - a bez tego w pokerze ani rusz - tym bardziej internetowym, gdzie ma sie duzo mniej mozliwosci odczytania, czy zaobserwowania taktyki przeciwnika (np. poprzez mowę ciala)

daduninka pisze:Dla mnie poker jest rozrywką, ale wiemy, że dla nielicznych żródłem dodatkowych dochodów, a nawet źródłem utrzymania!

no cóż a ja mam swoja teorie podobna troszeczke do doduniki powiedzcie pewnie większość z was kiedys grała, gra lub bedzie grac u sportowych bukmacherów w internecie typu unibet-brak-polskiej-licencji! bądź tez tych naziemnych (STS itp) gdzie napewno co jakiś czas może częściej zdarzało sie wam zdobyc jakąś sumke badz tez stracic własna kase i tu widze jedyne podobienstwo do pokera,ponieważ poker stwarza znacznie więciej mozliwości gra rozgrywana jest znacznie bardziej dynamicznie i nie ma potrzeby czekania aż kilka wydarzeń sportowych dobiegnie końca (jak w bukmacherce) aby zgarnać wygrana, a w pokerze twoja wygrana leży tuż przed Tobą wystarczy tylko umiejętnie po nia siegnąć

Sebola pisze:Bo jak czlowiek musi na sile cos wygrac - to zazwyczaj logiczne myslenie odchodzi na drugi plan - a bez tego w pokerze ani rusz - tym bardziej internetowym, gdzie ma sie duzo mniej mozliwosci odczytania, czy zaobserwowania taktyki przeciwnika

dokładnie tak liczy sie właśnie myślenie, opanowanie, cierpliwość, a nie na wypracowaniu jednego schematu rozgrywki i podążania za nim bo to grozi monotonią oraz swoistym zatrzymaniem w rozwoju, tak więc poker jest sposobem na miłe spedzenie czasu, a przy tym rozwijaniem własnego siebie swoich pasji i zainteresowan oraz według mnie pozwala poczuć to ze mój własny los (w turnieju, na danym stole) zalerzy tylko odemnie od mojego zaangarzowania, doświadczenia, umiejetności no i ewentualnie odniesienie pewnych korzyści majątkowych . Kończąc poker to wspaniała alternatywa na spedzanie wolnego czasu, a dopiero na drugim planie kassa (przynajmniej dla mnie)poker to najlepsza rzecz na swiecie oczywiście po kompach
pozdro dla pokeromaniaków

Odnosząc się do Twojego pierwszego postu radost21 w Card Player Polska z marca był świetny artykuł: ,,Poker: historia amerykańskiej rozrywki narodowej" i coś w tym jest! U nas nie tak strasznie, jednak u naszych sąsiadów z za oceanu poker tworzył historię a dzięki niemu ludzie uczyli się jak żyć! Byłem naprawdę pod wrażeniem tego co tam przeczytałem. Pozwolę sobie przytoczyć tutaj fragment, który być może zachęci was do sięgnięcia po więcej (np. archiwalnego numeru tego czasopisma, lub do mnie po skany z wywierconą dziórką ) a więc:

,,Mam zamiar przedstawić w klarowny sposób, jak historia pokera stała się kluczem do zrozumienia, kim dzisiaj są Amerykanie. W końcu ta gra od paru wieków rozwijała się w rytm ważnych wydarzeń historycznych. Sposób, w jaki prowadziliśmy ( autorem jest amerykanin - Jim McManus ) wojny i interesy, wybieraliśmy przywódców i dokonywaliśmy eksploracji naszego ogromnego kontynentu, miał wpływ na taktykę gry w pokera. I odwrotnie (!), oszustwo i obrona przed nim, wywieranie nacisku, blefowanie i opieranie się blefowi nie pozostawały bez wpływu na naszą historię. Wspomnienia i pamiętniki zwykłych obywateli, a także biografie prezydentów zarysowały wyraźną strukturę podwójnej helisy pokerowej na naszym ewoluującym DNA."

w dalszej części autor podaje argumenty, że ryzyko wpisane jest w ludzką naturę ba, rozwija ją! Bo gdyby człowiek nie zaryzykował, do dziś żyli byśmy w epoce kamienia łupanego. Emocje związane z ryzykiem nie są obce dla nas, przecież od australopitka! To fascynujące jak poker wciąga ludzi, spytajmy dlaczego? Ponieważ wszyscy oni mają przed oczami ten dreszczyk emocji i ewentualne wygrane z nimi związane. Jestem pełen podziwu i odnoszę się z szacunkiem do tej gry, która uczy dyscypliny, wykorzystywania rachunku prawdopodobieństwa a także bardzo wielkiej cnoty - cierpliwości. W pokerze jak w życiu - czasem się wygrywa, czasem dostaje się baty a żeby przetrwać trzeba ograniczyć baty do minimum a maksymalizować wygrane, stwarzając sytuacje w których albo blefujemy i bez mrugnięcia okiem potrafimy skłamać dla własnej korzyści albo mamy naprawdę mocną rękę i umiemy rozegrać ją tak jak sytuacje życiowe - w najlepszy dla siebie sposób. Nie oszukujmy się, życie jest brutalne, etos rycerza dawno upadł a status społeczny uzyskuje się przez dwie rzeczy: bycie dobrym człowiekiem co według mnie jest BARDZO względne, bo gdzie jest granica zła a dobra lub poprzez wybijanie się ponad innych. Tą drugą opcję można osiągnąć właśnie dzięki pokerowi! Wybijamy się ponad innych, ponieważ lepiej korzystamy ze swoich szans, mamy ich więcej przez blef i statystycznie więcej ich wygrywamy minimalizując jednocześnie swoje porażki i straty ukracając je zanim się zaczną, są więc one minimalne bo niestety, nie da się ich uniknąć. Myślę, że i tak zbyt dużo napisałem, a komu będzie się chciało to czytać .

w kilku zdaniach - poker może nauczyć Cię wiele, nie stracisz nic, jeśli będziesz cierpliwy a cierpliwości nauczysz się tylko wtedy, kiedy będziesz rozważnie dysponował swoimi szansami.

best reegards, visnia

Visnia widze że poważnie podchodzisz do tematu ja sie od niedawna ucze dość intensywnie i poker staje sie moim drugim życiem ;] w sumie to przeginam pałe ) ale narazie jeszcze nie dostałęm na tyle w dupe ze ciągle wierze w to że można dojść do perfekcji i uczynić z pokera sposob na życie optymistyczne założenie w ch... ) ale chyba da sie zawsze wyszukać leszczy od których jakąś kase sie wyskrobie codziennie na necie tyle nowicjuszy... czemu tego nei wykorzystac ;p puki co to nie wykorzystuje )) i raz wygrywam raz przegrywam :/ ale postępy są i nadal sie łudze że można w tym być lepszym od reszty...w końcu nie przypadkowo poważne turnieje regularnie wygrywają najlepsi...

ja myślę , że trzeba ryzykowć w pokera jak się ma dobre karty a nie na pałe jak to niektrzy robią Poker bardzo wciąga itrezba robić sobie przerwy

Z tym sposobem na zycie rzeczywiscie mozna by sie troche zgodzic. Ja bym tu jednak zwrocil uwage na inną zaleznosc. To jak gramy w pokera zalezy od naszego charakteru, osobowosci. Jacy jestesmy na codzien tak rowniez gramy w pokera. To nie jest tak, ze siadamy do kart i jestesmy calkiem innymi ludzmi. Jesli jestesmy w zyciu odwazni, to i w pokerze czesto zdarzy nam sie postawic wszystko na jedną karte. To takie proste i banalne, ale jest jeszcze wiecej przykladow. Wydaje mi sie, ze znam samego siebie. I moge wiele rzeczy smialo przyznac, jestem dosyc porywczy co ma odzwierciedlenie rowniez w czasie gry. To nie tylko TILT po przegranej, po porazce ciezko mi sie podniesc, caly czas chodzi mi ona po głowie przez co do mojej gry wkrada sie nerwowosc. Łapie TILTA ale nie tylko >> wybieram sie z "motyką na slonce", zle oceniam swoj uklad, mysle, ze jest znacznie silniejszy niz w rzeczywistosci, jestem sfrustrowany po poprzedniej porazce z lepszymi kartami tak wiec teraz ze znacznie gorszymi wchodze dalej. Jesli nie zrobie sobie przerwy by sie nieco uspokoic to bede w to brnal dalej. Na przykladzie kart widzimy swoje zachowanie w roznych sytuacjach. Karty ukazują naszą osobowosc, to jak z nimi gramy >> w ten sam sposob postepujemy w wielu sprawach w swoim zyciu. Zachowanie spokoju, panowanie nad wlasnymi emocjami - z tymi cechami daleko zajdziemy. Nie tylko bedziemy zachowywali trzezwosc umyslu ale przez samokontrole jestesmy w stanie pokonac przeciwnika, ktory tego nie posiada. Blefujemy, panujemy nad sobą, przeciwnik juz nie. I teraz on bedzie gral dokladnie jak nasze przeciwienstwo. A my dalej zachowamy spokoj i wyciagniemy z niego ostatniego grosza.

Tego wszystkiego mozna sie nauczyc. Grajac w pokera jestem w stanie "wyrobic" sobie charakter. To czego moze mi brakowac, chociazby konsekwencji, grajac w pokera jestem w stanie to sobie ukszaltowac, uksztaltowac wlasną osobowosc, dzieki czemu bede silniejszy, twardszy, łatwiej znosil porazki, wyciagal wnioski na przyszlosc.

mpawlak pisze:To jak gramy w pokera zalezy od naszego charakteru, osobowosci. Jacy jestesmy na codzien tak rowniez gramy w pokera. To nie jest tak, ze siadamy do kart i jestesmy calkiem innymi ludzmi

hm to chyba zalezy od punktu siedzenia
dla mnie to jak gramy w pokera zalezy przede wszystkim od stawki o jaką toczy się gra >> dopóki stawki - ewentualne wygrane >> sa niczym w porównaniu z tym co przynosimy do domu z wypłatą >>> to wybacz ale grajac w pokera raz moge byc jak skała co wchodzi tylko z AA a innym razem jak ryba co wyrywa sie do gry z 32

kaprys >> kaprys chwili decyduje w moim przypadku
a prawdziwie rządzi ojCIEC CZAS >> to on decyduje czy zabawa ma trwać chwile czy do białego rana >> wkońcu nie jest wazne czy wygram kolejne 10$ tylko czy bede miał rano siłe podołać obowiązkom kolejnego dnia

badzmy dorośli grajac w pokera = wiedzmy kiedy powiedziec all in a kiedy pass
no chyba ze poker to juz nie tylko gra
ale choroba
(pracy zawodowej nie biore pod uwagę >> nie na naszym zabawowym forum )