W pokerowym świecie wydaje nam się, że najważniejszą rzeczą, która prowadzi nas do zwycięstwa to wyeliminowanie jak największej liczby przeciwników i zebranie wszystkich chip’ów na stole. To samo tyczy się gier na stolikach za pieniądze, które chcemy pomnożyć za wszelką cenę i nie myślimy o ewentualnym ryzyku. Niszczy nas zachłanność , która jest naszym największym błędem w pokerowym świecie.

Wszędzie mówi się o strategii gry, stylu, miejscu przy stole, zarządzaniu bankrollem. Owszem są to czynniki bardzo ważne, które pomagają nam w powiększaniu swojego bankroll’a. Jednak jest to tylko 50 % rzeczy, które prowadzą nas do osiągnięć w pokerze. Zastanawiamy się więc czym jest to drugie 50%. Jest tym właśnie walka z samym sobą. Pokonanie zachłanności, chęci pożądania, zemsty po bad beat. Zapominamy, że poker to gra bez jakichkolwiek emocji, gra dla „prawdziwych twardzieli”. Tutaj nie ma miejsca na emocje, nerwy. Tutaj każdy dąży do celu kierując się pewnymi założeniami.

W każdym turnieju mając dobrą strategię gry oraz dobrze zarządzając bankroll'em możemy dojść bardzo daleko, nawet do finałowego stolika. Ale nasza psychika wcześniej czy później zaczyna reagować bardzo emocjonalnie na każde rozdanie i wtedy następuje „samodestrukcja”. Nie trzymamy się wcześniejszych założeń i tak po prostu zostajemy obskubani. Przegrywając w takich momentach puszczają nam nerwy i już całkowicie nie kontrolujemy naszej gry. Odpadamy z turnieju i nie winimy siebie tylko strategie gry czy też brak szczęścia. Nie zdajemy sobie sprawy, że to tak naprawdę zniszczyliśmy sami siebie.

Nawet doświadczeni gracze walczą z samym sobą, kształtują własny charakter, a wiadomo, że gdy czegoś się dąży w końcu się to osiągnie. „Bramy mądrości nigdy nie bywają zamknięte.” – Benjamin Franklin. Potrzeba na to wiele czasu, wyrzeczeń, ale na pewno się to opłaca i warto poświęcić się temu.

Moim zdaniem wygrywając z samym sobą wygrywamy również z przeciwnikiem co daje nam 100% skuteczności, a wygrywając z samym przeciwnikiem mamy tylko 50% . Zawodnik nie powinien tylko zajmować się strategią gry, bankroll’em, ale właśnie kształtowaniem własnego charakteru. Myślę, że ten ukształtowany charakter przyda nam się nie tylko w grze, ale i także w życiu codziennym.

ok. tylko, ze :

1) umiejetnosci - 60%, inne czynniki - 40%

2) nici z umiejetnosci i walki ze soba, jezeli karta NIE idzie. zdazylo mi sie to wielokrotnie i to nie ma znaczenia czy gramy live czy na kompie( moze takie iz bardziej sie denerwujemy ).. i to wlasnie w najbardziej potrzebnych mometach palimy to, na co tak ciezko "pracowalismy", czyli bye bye przed final table.

ogolnie mily tekst

wiadomo ze umiejetnosci czynia duza role w pokerze lecz poker to nie jest taki sport jak pilka tylko karciany hazardowy i sama nazwa wskazuje ze mozna byc swietny ale jak kart nie wpada to ni h... nie dasz rady wygrac ja tez czesto mam turnieje gdzie zajmuje wysokie pozycje a czasami gdzie odpadam bardzo szybko i to grajac caly czas tak samo ! a wiec od czego zalezy ?

Mr_Olimp pisze:nici z umiejetnosci i walki ze soba, jezeli karta NIE idzie

Mr_Olimp, no właśnie nici z tego wszystkiego, dlatego szanse są 50/50

alekspolak1, być może to zależy od strategii gry, a być może od Ciebie... Dobry pokerzysta sam powinien wyciągnąć wnioski i wiedzieć co było nie tak.

Mr_Olimp pisze:1) umiejetnosci - 60%, inne czynniki - 40%

niemozliwe przeciez to co piszesz.. co najmniej 80% to umiejetnosci przeciez na najwazniejszych turniejach co roku zawsze graja te same osoby na final table..jak ktos umie to umie

dedoel, a Ty zawsze masz własne zdanie z tego co zdążyłem zauważyć. Według mnie to 50/50, bo możesz czasami nie mieć umiejętności, a mieć dobrą strategię i też daleko zajdziesz.

wygrać z przeciwnikiem >> dla pokerzysty to zawsze wyzwanie DO KTÓREGO NALEŻY JAK najlepiej sie przygotować >> wystraczy przeprowadzic selekcję przeciwników >> czyli zasiasc do stolika z takimi przeciwnikami których styl gry najlepiej nam odpowiada
nie wchodzić od razu do gry jesli jest sie nowym przy stole lepiej poczekac na BB bez wyrywania sie przed szereg
dobrze jest korzystać z własanego skautingu ( zapiski o graczach ) i po odpaleniu pokoju pokera najpierw poszukac naszych ulubieńców ( zeby nie powiedziec dosłownie "pewniaków" )
>> to droga do ćwierc sukcesu
>> druga cwiartka w rekach dealera (jak to niektórzy mówią - niech river bedzie z nami)
a pozostała połowa SZANS
>> to typowa PSYCHOLOGIA:
nastawienie ( na tak ) japońska Cierpliwość , skandynawska twardość , indiańska duchowość ,wygodny fotel i MYSZKA im starsza tym lepsza
jak TALIZMAN

Nie zgodze sie ze szanse sa 50% na 50%, bo szczescie jest krotkotrwale i w dluzszej perspektywie grajac z bardziej doswiadczonymi przeciwnikami (np 11 godzin) wychodza nasze braki a kilkukrotne usmiechy losu sa niwelowane...

patryk933 pisze:Według mnie to 50/50, bo możesz czasami nie mieć umiejętności, a mieć dobrą strategię i też daleko zajdziesz.

No właśnie dobra strategia to są te nasze umiejętności, które potrafimy dobrze wykorzystać. Jeśli nie masz umiejętności to strategii też nie ułożysz. Bo jak się nawet dana strategia sprawdza do konkretnych graczy, to za chwilę do stołu usiądą inni i cały plan legnie w gruzach. A i samo szczęście w pokerze też według mnie stanowi mniejszą część niż 50%. Bo przecież nie zawsze trzeba mieć dobre karty żeby wygrywać rozdania. Tylko dobrze rozegrać, dostosowując się do przeciwników i pozycji przy stole.

Imho ktoś kto uważa, że 50% gry to szczęście nie powinien grać w tę grę. Bo będzie przegrywał i będzie sobie to tłumaczył "znowu miałem pecha". Z takim nastawieniem nie ma szans na rozwój takiej osoby bo nie będzie szukała błędów u siebie tylko tłumaczyła swoje niepowodzenie zrządzeniem losu. Tak więc szkoda inwestować pieniądze w pokera

Maverick pisze:Imho ktoś kto uważa, że 50% gry to szczęście nie powinien grać w tę grę. Bo będzie przegrywał i będzie sobie to tłumaczył "znowu miałem pecha". Z takim nastawieniem nie ma szans na rozwój takiej osoby bo nie będzie szukała błędów u siebie tylko tłumaczyła swoje niepowodzenie zrządzeniem losu. Tak więc szkoda inwestować pieniądze w pokera

Wlasnie. To nie jest tak, ze gdy odchodzimy od stolu przy ktorym przegralismy niezlą kase to jedyne nasze wytlumaczenie brzmi "nie szła mi dzis karta". Bzdura, owszem czasem bywa tak, ze karta nie idzie, ale nie przez to przegrywamy kase. Pasujesz - nie przegrywasz, jesli po kilkunastu smieciach na reku wchodzisz wresz zirytowany sytuacją, wchodzisz gdy inni podbijają, no to jest bez sensu. Wtedy to owszem, tylko i wylacznie szczescie, moze wygrasz z parą dwojek, bo przeciwnik nic nie mial. Choc dwojka dwojce nierowna, mozesz parą dwojek wygrac po swietnej grze kiedy odczytales przeciwnika. Kurcze, do czego zmierzam : Nie grasz z kartami, grasz z czlowiekiem, nie stawiasz na szczescie, ale na umiejetnosci. Ktos tu podal przyklad z ludzmi, z tymi samymi ludzmi ktorzy rok po roku zasiadają do final table na mistrzostwach - oni nie mają farta. Oni są po prostu dobrzy. Wiedza jak w tą gre grac, nie wygrywają pieniedzy bo mają szczescie w kartach. Fuksiarz wygrywa raz, potem triumfują tylko ludzie z umiejetnosciami.
50/50 - nie zgodze sie z tymi. Przynajmniej 80/20.

"Niszczy nas zachłanność , która jest naszym największym błędem w pokerowym świecie" - dokładnie to jest jedna z najważniejszych rzeczy z któą trzeba umieć sobie radzić. Na szczęscie człowiek uczy się na błędach.

mlody20 pisze:Nie zgodze sie ze szanse sa 50% na 50%, bo szczescie jest krotkotrwale i w dluzszej perspektywie grajac z bardziej doswiadczonymi przeciwnikami (np 11 godzin) wychodza nasze braki a kilkukrotne usmiechy losu sa niwelowane...

Dokładnie jak kolega napisał, szczęście przy dużej liczbie rozdań to z tych 505 to spada raczej na 20 albo mniej. Ale chyba każdy marzy o 10 onsterach z rzędu kiedy sfrustrowani przeciwnicy sprawdzają nas żeby się tylko odgryźć

U mnie problem jest raczej z samym soba,ciezko jets mi siebie czasami przelamac;] nie wiem od czego to zalezy,ale moze z czasem bede to eliminowal,na razie nie jest z tytm najlkepiej

jeśli chodzi o to że nici z umiejętności jak karta nie idzie to myślę że dobry pokerzysta to przeczeka

Poker to maksymalizowanie zysków kiedy mamy wygrywającą kartę i minimalizowanie strat gdy spodziewamy się że przeciwnik ma silniejszy układ. Gdy karta nie idzie trudno trzeba to przeczekać lub grac tak aby sprawdzić jak najwięcej flopów jak najniższym kosztem szczególnie z późnych pozycji. A co do tematu myślę że samokontrola ma w pokerze ogromne znaczenie jeśli umiemy w odpowiednim momencie wstać od stołu i więcej tego dnia nie grać (Na tilcie) lub gdy umiemy spasować AA na ręce po bardzo niekorzystnym flopie to śmiało można powiedzieć że jesteśmy dobrym materiałem na pokerzystę. Pozdrawiam

mi się serce kraja jak mam na preflopie AA a na flopie widze 2x K :<

jak tak mówicie o tych % to przypomniała mi się piosenka która się na nie przekłada
http://www.youtube.com/watch?v=WcdndDmjcog

Bardzo fajny artykul. Zgodzam sie z autorem ze poker to rowniez walka ze soba, nie poddawanie sie emocjom i caly czas granie na maksimum swoich umiejetnosci.

Artykul dobry. Tylko czy napewno musimy wlaczyc z samym soba? najwazniejsze to jest aby grac gdy, mamy checi, jestesmy wypoczeci i nic nas nie rozprasza. Gdy spelnione se te warunki napewno bedziemy grac o wiele lepiej.