Kącik poezji
: 24 maja 2009, 22:00
Witam. Nie znalazłem nigdzie podobnego tematu, być może dlatego, że nie wszyscy na świecie lubią czy też potrafią rymować, a ci, którzy mają jakiekolwiek zdolności w tej materii, często niechętnie dzielą się swoimi wersami z szerszą, jak choćby naszą forumową, publicznością. Cóż... Jestem człowiekiem dość otwartym na prezentowanie tego, co czasami zdarza mi się stworzyć. Dla dobra ludzkości pewnie lepiej byłoby, gdybym jednak sobie odpuścił. Ale ilu już było takich co to w imię dobra ludzkości mordowali miliony. Jeśli ktoś będzie miał niestrawność po tym co zaraz przeczyta - najmocniej przepraszam. Jeśli kogoś to urzeknie - chyba nie pozostaje mi nic innego, jak po raz kolejny przeprosić
W każdym bądź razie powstał dziś wierszyk (uważny czytelnik powinień domyślić się, że mojego autorstwa). Wierszyk o jakże chwytliwym tytule "Hobby". Wierszyk, który chcąc nie chcąc niesie jakiś przekaz, z tą różnicą, że tu nikt was nie zapyta: "Co poeta miał na myśli?", bo połeta sam to na początku z grubsza zarysuje.
Otóż od pewnego czasu miewam spięcia na płaszczyźnie Ja-Moja Dziewczyna dotyczące właśnie pokera. Radost w swoich złotych myślach napisał kiedyś (parafrazując, gdyż nie pamiętam dosłownie): "Rodzina niby pozwala Ci grać, ale nie pozwala Ci przegrywać." I właściwie dotychczas uważałem to za w pełni prawdziwe stwierdzenie. Ale jak to zwykle bywa, życie lubi zaskakiwać nas nie tylko na riverze... Obecnie przechodzę etap oparty na argumentacji: "Nie, bo nie" tudzież "Nie, bo obiecałeś". Nie wiem jak bardzo musiałem być pijany, żeby obiecać, że po wyrobieniu punktów na koszulkę FTP skończę zupełnie z pokerem online, ale nikt rozsądny nie potraktowałby tego serio
. Aha - pewnie ktoś się uczepi, że dziewczyna, to jeszcze nie rodzina. Oczywiście - ale jej zdanie jest prawie, o ile nie na równi, ze zdaniem tych, z którymi łączą mnie więzy krwi. O nich też możnaby napisać książkę, ale dopóki trzymam się kurczowo zasady: Nie inwestuję swoich pieniędzy, dopóty da się to wszystko jakoś pogodzić. Ale dość "wstępu"... I tak pewnie przeczytają go tylko najwytrwalsi albo początkujący
. Do dzieła!
"Hobby" by drynk
Zbieraj znaczki, płyty, karty,
Graj w tenisa, piłke, zośkę.
I cokolwiek jesteś warty,
Nigdy nie rób nic na oślep.
Kolekcjonuj autografy,
Gromadź setki kapsli piwa.
I na dnie ogromnej szafy,
Swoich pragnień uczyń biwak.
Kino, teatr, szachy, książka,
Koszykówka czy żeglarstwo.
Zawinięta życia wstążka,
Zainteresowań warstwą.
Wszystko dopuszczalne wielce,
Zdrowe, modne, polecane.
Oddaj całe swoje serce,
W hobby wszem akceptowane.
Wąska ścieżka, szczyt ryzyka,
Częsty profit finansowy.
As na ręce znów pomyka,
By wydoić stack fishow'y.
Mogę robić wszystko w świecie,
Tańczyć, śpiewać, przejść sapera.
Tylko czemu do cholery,
Już nie mogę grać w pokera!?
Ciągle mruczysz: "Nie masz czasu!",
Uzależnień szukasz przyczyn.
W karbach sztucznego hałasu,
Przecież skończyć - to nie wyczyn.
Wyczyn - wygrać Sunday Million,
Wyczyn - znaleźć priorytety.
Wyczyn - umieć Cię pokochać,
Choć marudzisz wciąż - niestety.
Wiem, co liczy się najbardziej,
Życie pozostaje życiem.
I choć walczyć chcę uparcie,
Ty jesteś moim odkryciem.
Poker spełnia liczne cele,
Te drobniejsze - finansowe.
Może znaczy to niewiele:
Pragnę stawiać sobie nowe.
Jeśli uznasz za konieczne,
Zrezygnuję bez wahania.
Ty jesteś moim powietrzem,
A nie cele - posiadania.
Jeszcze małe pytanie... Jakbym tak jej podarował rękopis - da się jakoś przekonać
?
Pytanie oczywiście kieruję do tych, którzy nie umarli z nudów podczas czytania tych wypocin. Po tych martwych i tak już nie będzie pożytku
W każdym bądź razie powstał dziś wierszyk (uważny czytelnik powinień domyślić się, że mojego autorstwa). Wierszyk o jakże chwytliwym tytule "Hobby". Wierszyk, który chcąc nie chcąc niesie jakiś przekaz, z tą różnicą, że tu nikt was nie zapyta: "Co poeta miał na myśli?", bo połeta sam to na początku z grubsza zarysuje.
Otóż od pewnego czasu miewam spięcia na płaszczyźnie Ja-Moja Dziewczyna dotyczące właśnie pokera. Radost w swoich złotych myślach napisał kiedyś (parafrazując, gdyż nie pamiętam dosłownie): "Rodzina niby pozwala Ci grać, ale nie pozwala Ci przegrywać." I właściwie dotychczas uważałem to za w pełni prawdziwe stwierdzenie. Ale jak to zwykle bywa, życie lubi zaskakiwać nas nie tylko na riverze... Obecnie przechodzę etap oparty na argumentacji: "Nie, bo nie" tudzież "Nie, bo obiecałeś". Nie wiem jak bardzo musiałem być pijany, żeby obiecać, że po wyrobieniu punktów na koszulkę FTP skończę zupełnie z pokerem online, ale nikt rozsądny nie potraktowałby tego serio
. Do dzieła!
"Hobby" by drynk
Zbieraj znaczki, płyty, karty,
Graj w tenisa, piłke, zośkę.
I cokolwiek jesteś warty,
Nigdy nie rób nic na oślep.
Kolekcjonuj autografy,
Gromadź setki kapsli piwa.
I na dnie ogromnej szafy,
Swoich pragnień uczyń biwak.
Kino, teatr, szachy, książka,
Koszykówka czy żeglarstwo.
Zawinięta życia wstążka,
Zainteresowań warstwą.
Wszystko dopuszczalne wielce,
Zdrowe, modne, polecane.
Oddaj całe swoje serce,
W hobby wszem akceptowane.
Wąska ścieżka, szczyt ryzyka,
Częsty profit finansowy.
As na ręce znów pomyka,
By wydoić stack fishow'y.
Mogę robić wszystko w świecie,
Tańczyć, śpiewać, przejść sapera.
Tylko czemu do cholery,
Już nie mogę grać w pokera!?
Ciągle mruczysz: "Nie masz czasu!",
Uzależnień szukasz przyczyn.
W karbach sztucznego hałasu,
Przecież skończyć - to nie wyczyn.
Wyczyn - wygrać Sunday Million,
Wyczyn - znaleźć priorytety.
Wyczyn - umieć Cię pokochać,
Choć marudzisz wciąż - niestety.
Wiem, co liczy się najbardziej,
Życie pozostaje życiem.
I choć walczyć chcę uparcie,
Ty jesteś moim odkryciem.
Poker spełnia liczne cele,
Te drobniejsze - finansowe.
Może znaczy to niewiele:
Pragnę stawiać sobie nowe.
Jeśli uznasz za konieczne,
Zrezygnuję bez wahania.
Ty jesteś moim powietrzem,
A nie cele - posiadania.
Jeszcze małe pytanie... Jakbym tak jej podarował rękopis - da się jakoś przekonać
Pytanie oczywiście kieruję do tych, którzy nie umarli z nudów podczas czytania tych wypocin. Po tych martwych i tak już nie będzie pożytku